​15% – Indywidualne programy rehabilitacji

Środki funduszu rehabilitacji przeznacza się na następujące rodzaje wydatków na indywidualne programy rehabilitacji. Wydatki te są objęte regułą ‚de minimis’, o ile stanowią przysporzenie korzyści dla pracodawcy.

Z konta indywidualnych programów rehabilitacji, zwanych dalej „programami rehabilitacji”, które mają na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych, finansowane są koszty:

    1. doradztwa zawodowego w zakresie możliwości szkolenia, przekwalifikowania i dokształcania,
    2. specjalistycznych badań lekarskich oraz psychologicznych dla celów doradztwa zawodowego,
    3. szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych,
    4. wynagrodzenia (w części nieobjętej finansowaniem ze środków PFRON na podstawie innych przepisów rozporządzenia lub środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych)
      • pracownika sprawującego opiekę nad uczestnikiem programu rehabilitacji,
      • członków komisji rehabilitacyjnej
  1. dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności,
  2. inne ponoszone w ramach realizacji programów rehabilitacji (mogą to być koszty wymienione w przepisie dotyczącym pomocy indywidualnej, o ile komisja rehabilitacyjna opracowująca program uzna je za zasadne – BON-I-5232-10-2-PM/13)

Warunkiem wykorzystania środków funduszu rehabilitacji na powyższe wydatki jest opracowanie programu rehabilitacji.

Programy rehabilitacji opracowywane są przez komisje rehabilitacyjne dla pracowników niepełnosprawnych, którzy w szczególności:

  1. posiadają najniższe kwalifikacje;
  2. z uwagi na niepełnosprawność mają utrudnione samodzielne wykonywanie pracy;
  3. utracili zdolność do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku;
  4. zmieniają kwalifikacje zawodowe.

Pracodawca powołuje komisję rehabilitacyjną, w skład której wchodzą:

  1. lekarz lub pielęgniarka wykonujący świadczenia zdrowotne na rzecz zakładu
  2. osoba zajmująca się problematyką rehabilitacji u pracodawcy prowadzącego zakład;
  3. doradca zawodowy lub instruktor zawodu.

Spośród członków komisji rehabilitacyjnej pracodawca powołuje przewodniczącego.

W razie konieczności uzasadnionej specyfiką przewidywanych działań rehabilitacyjnych, które mają zostać określone w programie rehabilitacji, w skład komisji rehabilitacyjnej może zostać powołany psycholog.

Program rehabilitacji opracowywany jest z udziałem pracownika niepełnosprawnego, którego ten program dotyczy.

Program rehabilitacji powinien zawierać w szczególności:

  1. diagnozę sytuacji zawodowej pracownika niepełnosprawnego;
  2. cel programu rehabilitacji;
  3. metody realizacji programu rehabilitacji;
  4. harmonogram działań rehabilitacyjnych;
  5. terminy oceny postępów w rehabilitacji;
  6. osoby odpowiedzialne za realizację programu rehabilitacji.

Komisja rehabilitacyjna dokonuje oceny efektów realizacji programu rehabilitacji i, jeżeli zachodzi potrzeba, modyfikuje ten program oraz określa możliwości i formy dalszej rehabilitacji po zakończeniu jego realizacji.